ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കോടിക്കണക്കിന് ആളുകള് ഒരേ ഗതാഗത നിയമങ്ങള് പാലിക്കുന്നു. ചുവന്ന സിഗ്നല് കണ്ടാല് വാഹനം നിര്ത്തുക, പച്ച സിഗ്നലില് കണ്ടാല് മുന്നോട്ട് പോകുക, മഞ്ഞ സിഗ്നലാണെങ്കില് വാഹനം മുന്നോട്ട് പോകാന് തയ്യാറാകുക. ഈ മൂന്ന് നിറങ്ങളും ആളുകളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. എന്നാല് എപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങള് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എങ്ങനെയാണ് ട്രാഫിക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ മൂന്ന് നിറങ്ങള് വന്നത്?, ആരാണ് ഈ നിറങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുത്തത് എന്നെല്ലാം.
കളര് സിഗ്നലുകളെക്കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കില് 1830 കളിലും 1840 കളിലും ബ്രിട്ടീഷ് റെയില്വേ കമ്പനികള് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആധുനിക ട്രാഫിക് സിഗ്നലിംഗ് കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് നമുക്ക് പോകേണ്ടിവരും. ട്രെയിന് ഗതാഗതാഗതം ആദ്യമായി തുടങ്ങിയ കാലത്ത് ലോക്കോപൈലറ്റുമാരുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നതിനും തിരക്കേറിയ ട്രാക്കുകളില് ട്രെയിനിന്റെ കൂട്ടിയിടികള് തടയുന്നതിനും വിശ്വസനീയമായ ഒരു സംവിധാനം ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഇത്തരത്തില് സിഗ്നലിംഗ് ആശയങ്ങള് വികസിപ്പിക്കുന്നതില് ഉള്പ്പെട്ട പ്രധാന വ്യക്തികളില് ഒരാളാണ് ലിവര്പൂള് ആന്ഡ് മാഞ്ചസ്റ്റര് റെയില്വേയിലെ എഞ്ചിനീയറായ ഹെന്റി ബൂത്ത്. അക്കാലത്ത്, റെയില്വേ സിഗ്നലിംഗില് മൂന്ന് നിറങ്ങള് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ചുവപ്പ് അപകടത്തിനോ നിര്ത്തലിനോപച്ച ജാഗ്രതയ്ക്ക്വെള്ള സുരക്ഷിതത്വത്തിനോ മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിനോ ആയിരുന്നു.
എന്നാല് സുരക്ഷിതത്വത്തിനോ മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിനോ ആയി തിരഞ്ഞെടുത്ത സിഗ്നലായ വെള്ള നിറം രാത്രിയില് ട്രെയിന് ഡ്രൈവര്മാരെ അപകടകരമായ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ഇരുട്ടില്, വെളുത്ത സിഗ്നല് ലൈറ്റുകള് നക്ഷത്രങ്ങളോ മറ്റ് വിദൂര ലൈറ്റുകളോ ആയി തെറ്റിദ്ധരിക്കാമെന്ന് റെയില്വേ ഓപ്പറേറ്റര്മാര് കണ്ടെത്തി. അങ്ങനെ റെയില്വേ ഉദ്യോഗസ്ഥര് വെള്ളയ്ക്ക് പകരം പച്ച നിറം നല്കുകയും മഞ്ഞ പുതിയ ജാഗ്രതാ സിഗ്നലായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ട്രെയിനുകളില് ആരംഭിച്ച ഈ സംവിധാനം ട്രാഫിക് ലൈറ്റുകളുടെ അടിത്തറയായി മാറി. ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ റോഡ് ട്രാഫിക് സിഗ്നല് 1868 ഡിസംബര് 10 ന് ലണ്ടനിലെ പാര്ലമെന്റ് ഹൗസിന് പുറത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. റെയില്വേ സിഗ്നലിംഗ് എന്ന ആശയം റോഡ് ട്രാഫിക് മാനേജ്മെന്റുമായി പൊരുത്തപ്പെടുത്തിയ ജോണ് പിക്ക് നൈറ്റ് ആണ് ഈ സംവിധാനം രൂപകല്പ്പന ചെയ്തത്.
തുടക്കത്തില് ലൈറ്റുകള്ക്ക് ഒരു ഗ്യാസ് പതിപ്പ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. അതില് ചുവപ്പും പച്ചയും വിളക്കുകള് മാത്രം ഉപയോഗിച്ചു. കുതിരവണ്ടികളെയും കാല്നടയാത്രക്കാരെയും നിയന്ത്രിക്കാന് ഒരു പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന് ഈ സിഗ്നലുകള് പ്രവര്ത്തിപ്പിക്കാന് നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
1912-ല് ലെസ്റ്റര് വയര് അമേരിക്കയില് ആദ്യത്തെ ഇലക്ട്രിക് ട്രാഫിക് ലൈറ്റ് സൃഷ്ടിച്ചപ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രധാന വഴിത്തിരിവ് ഉണ്ടായത്. പിന്നീട് 1920-ല് മറ്റൊരു അമേരിക്കന് പൊലീസ് ഓഫീസറായ വില്യം പോട്ട്സ്, ചുവപ്പിനും പച്ചയ്ക്കും ഇടയില് മഞ്ഞ അല്ലെങ്കില് ആമ്പര് സിഗ്നല് ചേര്ത്തുകൊണ്ട് മൂന്ന് നിറങ്ങളിലുള്ള ആധുനിക ട്രാഫിക് ലൈറ്റ് സംവിധാനം ഔദ്യോഗികമായി അവതരിപ്പിച്ചു.
സ്റ്റോപ്പ് സിഗ്നലുകള്ക്ക് ചുവപ്പ് നിറം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന് ഒരു ശാസ്ത്രീയ കാരണമുണ്ട്. ദൃശ്യമാകുന്ന വര്ണ്ണങ്ങളില് ഏറ്റവും ദൈര്ഘ്യമേറിയ തരംഗദൈര്ഘ്യം ചുവപ്പിനുണ്ട്. ഏകദേശം 620 മുതല് 740 നാനോമീറ്റര് വരെ തരംഗദൈര്ഘ്യം. ഈ നീണ്ട തരംഗദൈര്ഘ്യം പൊടി, മൂടല്മഞ്ഞ്, പുക, മഴ എന്നിവയില് ചുവന്ന വെളിച്ചം കുറച്ച് മാത്രം ചിതറാനേ അനുവദിക്കുന്നുള്ളൂ. മനഃശാസ്ത്രപരമായെടുത്താലും മനുഷ്യര് സ്വാഭാവികമായും ചുവപ്പ് നിറത്തെ അപകടം, ജാഗ്രത, അടിയന്തരാവസ്ഥ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു.
പച്ചനിറത്തിത്തിന്റെ തരംഗദൈര്ഘ്യം ഏകദേശം 500 മുതല് 565 നാനോമീറ്റര് വരെയാണ്. പച്ച നിറത്തോട് മനുഷ്യന്റെ കണ്ണ് ഏറ്റവും സെന്സിറ്റീവ് ആണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പച്ച നിറം തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഈ സെന്സിറ്റിവിറ്റി ആളുകളെ പകലും രാത്രിയും പച്ച സിഗ്നലുകള് വേഗത്തില് തിരിച്ചറിയാന് അനുവദിക്കുന്നു.
Content Highlights : Have you ever wondered why red is used to stop a vehicle and green is used to move? Where was the first traffic light installed in history?